The Division 2 Review

Iets meer dan een jaar na release heb ik me eindelijk overgegeven aan de perikelen van The Division 2. Alsof het zo moest zijn dat ik juist deze game tijdens de Corona crisis ging spelen. Maar of dat nu zo’n goed idee is geweest.

Welcome to the Division

Het virus dat in New York zijn ronde heeft gedaan was natuurlijk ook elder in den lande, en de wereld, voelbaar. Zo ook in de hoofdstad van de Verenigde Staten. Washington D.C. is niet meer de hoofdstad die het geweest is. Overlopen door verschillende factions hebben ze de Division teruggedrongen naar het Witte Huis. Als rookie agent word je direct in de actie gegooid en mag je een aanval op het Witte Huis voorkomen, of beter gezegd, de aanvallers stoppen.

Dankzij jou is het Witte Huis niet gevallen en het wordt tijd om te laten zien dat de Division er is en blijft. Het is tijd om de controle over de stad terug te nemen. Dit doe je door gebieden te bevrijden van de invloeden van de verschillende facties. Dit doe je door Story missions, side missions, het vrijspelen van outposts en het verzamelen van zogeheten SHD caches waarin punten in zitten om je equipment te upgraden. Je hebt dus genoeg te doen.

Verhaal ofzo

Even kort het verhaal. Die is er wel maar die is zo flinterdun dat het de interesse niet weet te wekken. Bij het eerst deel wordt je erin gezogen en het lijkt alsof ze daar volledig op hebben geleund. Nu was het voor mij al even geleden dat ik de eerste gespeeld heb maar Ubisoft lijkt er van uit te zijn gegaan dat je het allemaal nog haarfijn weet. Bepaalde namen, die blijkbaar heel groot waren, komen nu dus voornamelijk over als random namen. Maar zelfs als dat niet zo was voegen ze eigenlijk niets toe.

Dus voor het verhaal hoef je de game niet te spelen. Je speelt het natuurlijk voor de gameplay. Ook hier laat de game behoorlijke steken vallen. De game leunt in beginsel op je gear. Tijdens je reis is deze gear gebaseerd op het level die je character is en dit geeft een drang om je karakter snel naar level 30 te brengen. De hoeveelheid gear die je vind is echter zo onnozel veel dat je tegen twee problemen aanloopt. A: je ziet door de bomen het bos niet meer en B: de gear is in de meeste gevallen (veel) minder dan wat je hebt. Less is in dit geval absoluut more.

Single/multiplayer

Als singleplayer gamer is de Division wellicht niet de beste game om te spelen maar ik moet zeggen dat het toch prima werkt. De missies zijn alleen goed uit te voeren en als je ervoor zorgt dat ze niet naast je kunnen komen dan fiets je redelijk eenvoudig door de game heen. Dit alles veranderd echter wanneer je de game een tandje moeilijker wilt spelen. Je begint op Story difficulty en kunt daarna kiezen om missies op Hard te herspelen. Better call a friend want zelfs met hoger dan level 30 gear kun je hier heel erg snel het loodje leggen.

A bug’s life

Nu verwacht je misschien dat ik de Pixar film bedoel maar helaas is niets minder waar. Na zo’n 60 uur gespeeld te hebben heb ik helaas erg veel momenten gehad waarin bugs zich openbaarden. Dingen niet op kunnen pakken, touwtjes het ene moment niet los kunnen snijden en even later wel, deuren die niet open gaan na ingeven van het commando, dat soort zaken. Niet alleen erg vervelend maar vooral irritant dat het zich zelfs zo lang na release nog steeds zoveel voorkomt. Helaas hoorde ik van een maat van me, die de game tegelijk met mij speelde, dezelfde meldingen over bugs.

Ook het inladen van textures is bij tijden een verschrikking. Dat je soms een texture nog niet helemaal geladen hebt, dat kan. Maar deze game heeft het probleem eigenlijk constant. Of dit dan komt door het feit dat je constant online bent of niet, dat durf ik niet te zeggen, maar het stoort. Zeker wanneer je achter cover schuilt die nog niet geladen is, of dus tegen een ontzichtbaar object aan het rennen bent die 3 seconden later ineens op je scherm verschijnt.

Veel van hetzelfde

Na de vele uren speeltijd kan ik wel oprecht zeggen dat ik Division moe ben. En dan moet ik de missies nog een keer op hard spelen om de Platinum trophy binnen te harken. Dit komt vooral omdat elke missie hetzelfde is. Ga naar gebouw, schiet iedereen dood, interact met object, ga naar buiten en doe het allemaal nog eens opnieuw. En schiet iedereen dood betekent in veel gevallen meerdere waves aan vijanden. Ze trekken de blikken vijanden zodanig open dat je blijft knallen. Gelukkig staan er geregeld ammo crates zullen we maar zeggen.

Overall

Helaas brengt alles bij elkaar de game niet naar een hoger niveau en is het, zeker ten opzichte van de eerste, een zware tegenvaller. De game speelt lekker weg en zeker in coop met de chat is het vermakelijk. Helaas komt het niet verder dan dit. Constant dezelfde (doelloze) opdrachten, misschien zonder inhoud en de bugs die ik tijdens mij speelsessie heb ervaren had Ubisoft hier beter zijn best op kunnen/moeten doen.

Cijfer: 6/10

Trophies
DutchPlayStationGamer

Mijn video’s check je hier!

Meer lezen over gaming of andere zaken? Check dan FSOM en FSOM TV!